ಕಾರ್ಮೋಡದ ಸ್ಪರ್ಶ ದಿಂದ ಇಳೆಗೆ ಸುರಿವ ಮಳೆಯ ಹನಿಯು ನೀನು,

ನಿನ್ನ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಒದ್ದೆಯಾದ ವೃಕ್ಷದ ಚಿಗುರು ನಾನು,

ಹೆಮ್ಮರದ ಕೊನೆ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿ ಬದುಕುಳಿಯಲು ಅತೋರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ನನಗೆ,

ಮುಂಗಾರಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಚೈತನ್ಯ ತುಂಬಿದವಳು ನೀನು,

ನೀ ನೀಡಿದ ತೃಣ ಭರವಸೆಯಿಂದ ಬೆಳೆಯುತಿದ್ದ ನನಗೆ,

ಸ್ಫೂರ್ತಿ ನೀಡುವ ಸಲುವಾಗಿ ಅರೆಗಳಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿ,

ಸುಳಿವೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಯವಾಗುತ್ತಿರುವ ನನ್ನ ಕಲ್ಪನೆಯ ಲೋಕದ ಅಪ್ಸರೆ ನೀನು.

ಮನಸ್ಸು ಯೋಚಿಸಿದೆ, ಮಾಯವಾದರೇನು,

ಇಂದು ಇಲ್ಲವೇ ನಾಳೆ ಬರುವಳೆಂದು ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಅಭಿಧಮನಿ,

ಅಫಧಮನಿಗಳನ್ನು ಬಿಗಿ ಹಿಡಿದು ಕಾಯುತ್ತಿದೆ ನಾನು,

ಆದರೇ ಅವಳು ಬರುವ ವೇಳೆಗೆ ಸಮಯ ಕೊನೆಯಾಗಿ,

ನನ್ನ ಭರವಸೆಯೇ ನನ್ನನು ಕೊಂದು, ಜೀವ ಬೆಂದು, ದೇಹವು ಮಣ್ಣಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಾಗಿ,

ಆತ್ಮವು ವಾಯುವಿನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದೆ ಅವಳಿಗಾಗಿ ಇಂದು.

 .... ಕಾಯುವಿಕೆಯ ಕೊನೆ ಕ್ಷಣಗಳು.